وَٱلۡعَٰدِيَٰتِ ضَبۡحٗا ١
100:1
بِسۡمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحۡمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ
فَٱلۡمُورِيَٰتِ قَدۡحٗا ٢
100:2
فَٱلۡمُغِيرَٰتِ صُبۡحٗا ٣
100:3
فَأَثَرۡنَ بِهِۦ نَقۡعٗا ٤
100:4
فَوَسَطۡنَ بِهِۦ جَمۡعًا ٥
100:5
إِنَّ ٱلۡإِنسَٰنَ لِرَبِّهِۦ لَكَنُودٞ ٦
100:6
وَإِنَّهُۥ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٞ ٧
100:7
وَإِنَّهُۥ لِحُبِّ ٱلۡخَيۡرِ لَشَدِيدٌ ٨
100:8
۞ أَفَلَا يَعۡلَمُ إِذَا بُعۡثِرَ مَا فِي ٱلۡقُبُورِ ٩
100:9
وَحُصِّلَ مَا فِي ٱلصُّدُورِ ١٠
100:10
إِنَّ رَبَّهُم بِهِمۡ يَوۡمَئِذٖ لَّخَبِيرُۢ ١١
100:11